Sterfelijk tegen mijn zin

Schopenhauer en anderen zeggen dat het leven een ellendig lot is en zo is het natuurlijk ook. Maar als de ziekte komt die de dood aankondigt beginnen de mensen collectief te mauwen.

De eerste keer dat ik in opstand kwam tegen de dood was toen ik dacht aan de stemmen van sommige vrouwen (zoals mijn moeder) die dankzij de menselijke sterfelijkheid voorgoed zouden verdwijnen. Als ik al vrede kan vinden in het voorbijgaan van alles, leek juist dit mij te kostbaar voor dat lot.

Vandaag zit op het terras van de buren een vrouw met Noord-Hollands accent die een stem heeft, zo mooi dat ik inderdaad alleen daarom onze sterfelijkheid zou betreuren.

Uitstapje

We kunnen het niet laten het leven te beschouwen als een soort uitstapje. Erna kijken we erop terug, zo stellen we ons voor, en hebben spijt of zijn tevreden over wat we met onze tijd gedaan hebben.

 

 

Poseren

Waren er portretten geschilderd van de fijne lieden, dan was poseren een kunst op zichzelf.

Nu iedereen geportretteerd wordt is poseren iets geworden dat geen stand of persoonlijkheid meer uitdrukt, het is cliché geworden, volkomen leeg.

Heel soms in het wereldfotoalbum zie je een poseren dat de aandacht trekt. Het kunnen studenten zijn, of leden van een sportclub. Ze steken de draak met het genre, ze poseren niet zoals het hoort en niet het obligate non-poseren dat in feite ook poseren is (gekke bekken trekken, de eindeloze stoet jeugdigen die obscene gebaren maken). Ze poseren op een manier die in de buurt komt  van kunst.

De valsheid van media

Een foto vervalst, een film niet minder. Je kunt niet genoeg nadenken over het vervalsende karakter van onze verzamelde beelden op foto’s en film. Is wezenlijk de tijd of de ruimte?

Onze media vervalsen de werkelijkheid van de tijd. Ze houden indrukken vast die vergleden zijn.

Onze media vervalsen de ruimte waarin we leven. Wat we zien wordt normaal bepaald door ons bewegen en ons ergens bevinden.

Zinvol leven

Wee de filosoof die zegt dat je het leven moet leven. Of dat je niet mag klaverjassen en hoereren. Meneer is dominee? Ikzelf heb mijn ouders aangeklaagd toen zij veel tijd doorbrachten met het oplossen van doorlopers.

Ik ben wel blij als ik wat anders kan verzinnen dan spider spelen. Maar het hangt niet echt van mijn vrije wil af.

Moet denken aan Fritzie Harmsen ter Beek in gesprek met ik meen Gomperts. Hoe zij de ware wijsheid toonde, te weten dat het niet uitmaakt hoe je je tijd doorbrengt. Dat verveling bestreden kan worden door klaverjassen of gedichten schrijven – het maakt niet uit.